zordu böyle yaşamak. uzaktan uzağa birşeyleri yürütmek. üstelik sorunsuzca ve en güzel şekilde..
bir şeyler artık zor gelmemeye başladı bünyeme, alıştım. kaybede kaybede kazanmayı öğrendik sanırım. hayatımızda artık rüya ile gerçek ayırt edilemez oldu. öyle ki, kim söyleyebilirdi koca bir yıl değişecek, ama bu şey değişmeyecek diye.
2009 biterken ne kadar özel olduğumuzu anladım. 2010 gelirken çok şey kazandığımı fark ettim. kaybetmeye hiç niyetim olmayan şeyler, güzel şeyler.
yeni yıl gelirken kaybettiğim tek şey, 4773220 olan numaraya bile bakmadan aldığım, o kağıt parçasıydı. numaraya bile bakmadım çünkü umut vardı içimde, çünkü uğurluydu. o kadar körü körüne inanmıştım ki, kombinasyon ve ihtimalleri düşünemedim bile.
o sayılar sadece bir kağıt parçası olarak kaldı ama öğrettiği bir şey vardı. eğer en büyüğünü kazanmışsanız, ne kaybederseniz kaybedin, hayal kırıklığı olmuyor.
biz en büyüğünü kazandık. kaybedeceğimiz başka bir şey olmasa da olur..
tüm bunları yazarken, uçak sarsıntılı bir iniş yaptı. yine 1000 km uzaktaydım sevdiğimden, yine kocaman şehirde tek başımaydım. kazandıklarım yanımdaydı hep, onlarla başladı yeni sene, onlarla bitsin. herkesin yeni yılda kazanmak istediklerini kazanmalarını dilerim. mutlu seneler..
0 yorum:
Yorum Gönder